وحید حاجی پور- جوان آنلاین

عجب بر چسبی است برچسب امنیتی بودن میدان های هیدرو کربوری کشور که با بهره گیری از آن هیچ یک از آگاهان نفتی اظهار نظری در خصوص برخی از مخازن پرانرژی ایران اسلامی نمی کنند.
از یاد رفتنی نیست روزهایی که صاحب مسندان نفت همواره به اولویت دهی میدان های مشترک با کشورهای همسایه اشاره می کردند و برای توسعه ان ها آرزوهایی پرشکوه را در سر می پروراندند . برای تایید این موضوع همین بس که میزهای میدان های مشترک نفتی و گازی در وزارت نفت به بیش از 35 عدد می رسدو البته باید بیشتر آن ها را در میادین مشترک در خلیج فارس ، غرب و جنوب غرب کشور رصد کرد .میدان هایی که میلیارد ها دلار پول را در خود جای داده اند .به همین دلیل است که از توسعه میدان های مشترک به عنوان یکی از برنامه های اصلی وزارت نفت حداقل در 10 سال گذشته یاد می شود.اما تحرکات صورت گرفته در این خصوص کارنامه چندان موفقی را برای دست اندرکاران تولید نفت کشور و جذب کنندگان سرمایه به یادگار نگذاشته است.

گرچه مسولان وزارت نفت بر طبل ایجاد فضایی مسالمت امیز و تعامل بر انگیز در توسعه میدان های نفتی و گازی مشترک می کوبند اما خبرهای رسیده از ضغف در اتخاذ دیپلماسی انرژی توسط کشورمان حکایت دارد.
به گزارش "جوان آنلاین" چندی پیش طرف های ایراانی و عربستانی میدان نفتی اسفندیار باب گفت و گو در خصوص تبادل اطلاعات میدان را با یکدیگر باز می کنند و طرف ایرانی برای نشان دادن حسن نیت خود اطلاعات خوبی را به طرف سعودی می دهد و در ازای این اقدام ، نمایندگان عربستان در این مذاکرات، از ادامه مذاکره انصراف داده و اعلام می کنند که دیگر حاضر نیستند در این خصوص بر سر میز مذاکره بنشینند و تنها به تولید از این مخزن می پردازند.
این در حالی است که یکی از مسولان معاونت بین الملل وزارت نفت با تایید ضمنی این موضوع در میان خبرنگاران ، از این اقدام عرب ها انتقاد کرد.

البته عقل سلیم حکم می کند که تمامی احتمال ها را در این موضوع باید در نظر گرفت چرا که امکان دارد ایرانی ها اطلاعات غلطی را به مسولان نفت عربستان سعودی داده باشند تا با ارزیابی از عکس العمل آن ها به تولید حداکثری از میدان نفتی اسفندیار بپردازند که البته این احتمال با توجه به تجربیات قبلی کشور بعید است چرا که به گفته یک منبع آگاه ، عربستان چندین هزار بشکه نفت از این میدان بیرون می کشند و در ازای آن ایران هیچ اقدام عملی و مثمر ثمری را برای برداشت طلای سیاه و رقابتی کردن تولید صورت نداده است.

این گزارش حاکی‌است، از حدود 6 سال قبل شرکت ملی نفت با واگذاری آن به شرکت پتروایران، این شرکت را متعهد کرد تا با توسعه فروزان، میدان نفتی مجاور آن یعنی اسفندیار را هم توسعه دهد.
بدین سبب عقد قراردادی با کشور مالزی در دستور کار قرار گرفت که به موجب آن در مرحله اول توسعه میدان اسفندیار روزانه 10هزار بشکه نفت خام و در مرحله بعدی آن 20 هزار بشکه نفت خام تولید شود که البته باید منتظر بود و دید عربستان چه سهمی از مخزن مشترک را با برداشت از "لولو " خود برای " اسفندیار " ایران باقی می‌گذارد تا کشور ما در زمانی نامشخص آن را برداشت کند.
اخرین وضعیت از اسفندیار حاکی از آن است که تصمیم جدی و عملی برای توسعه این میدان اتخاذ نشده است و مسولان در شرکت ملی نفت تنها به این جمله بسنده می کنند که میدان در مراحل اخر مطالعات بوده و به زودی قرار داد توسعه آن منعقد خواهد شد. 

آخرین اظهار نظر در این خصوص بر می گردد به 29 اردیبعشت ماه توسط محمود زیزکچیان زاده مدیر عامل شرکت نفت فلات قاره است که بر اساس آن هم اکنون مذاکراتی با برخی از شرکتهای داخلی و خارجی برای استفاده از فاینانس های خارجی در حال انجام است، ضمن آنکه منابع داخلی نیز برای اجرای این طرح توسعه نفتی اختصاص یافته است.
این در حالی است که " مدیر امور مالی شرکت نفت فلات قاره ایران " پیش‌تر از سرمایه‌گذاری 400 میلیون یورویی بانک ملی قطر برابر با 100 درصد سرمایه اولیه توسعه میدان نفتی مشترک اسفندیار در این پروژه خبر داده بود. 

جالب اینجاست که چندی پیش خبرگزاری سانای سوریه در خبری اعلام کرده بود که بانک قطری به کل این موضوع را تکذیب کرده و برای حضور در پروژه های نفت و گاز ایران هیچ برنامه ای ندارد.
اما از دیگر سو ادعای برخی دیگر از کشورهای حوزه خلیج فارس مانند کویت مبنی بر این که میدان نفتی لولو که بخش ایرانی ان به اسم اسفندیار شناخته می شود به هیچ عنوان بین سعودی و کویت مشترک است نه ایران و عربستان. شرکت نفت خلیج کویت مدعی این خبر یوده و گفته که در عمق 100 تا 150 متری سفره نفتی لولو ، میدان هایی با عنوان الخفجی،هوت و دره در حال توسعه است که بیانگر این موضوع است که لولو با کویت مشترک است.

این ادعای اعراب در شرایطی مطرح می شود که رسانه های این کشورها با خبر رسانی نا مطلوب در خصوص میادین نفتی مشرک سعی در گلالود کردن آب و سهم خواهی بیشتر از منابع دریایی خلیج فارس کنند که متاسفانه توسط مسولان کشور به ورطه فراموشی سپرده می شود.
حال باید دید که میدان اسفندیار تبدیل به خلیج عربی دیگری خواهد شد یا خیر؟
انتهای پیام