علاوه بر این ، از نظر مادی نیز خسارات زیادی به دستگاه حفاری و تأسیسات مربوطه وارد شد. اما آنچه در میان واجد تأمل است نحوه انعکاس موضوع در صدا و سیمای وطنی و مقایسه آن با حادثه نشت نفت در خلیج مکزیک بود.
در اینجا به همین نکته بسنده میکنم حدوداً 5/1 دقیقه بخش خبری 21 سیما مورخ 8 خرداد ماه 89 مربوط میشد به حادثه نفت شهر و تقریباً سه دقیقه به نشت نفت در خلیج مکزیک و حواشی آن اختصاص یافته بود، آن هم حادثه ای که مدتهاست از وقوع آن میگذرد.
وقتی به عمق حادثه و حوادث مشابه فکر میکنم واقعاً میاندیشم، کارکنان نفت که بنیان اقتصادی کشور بر پایه تلاش و ایثارگریهای آنهاست، گاهی اوقات تا چه حد مهجور میشوند. آنجا که تسهیلاتی به آنها داده میشوند، آقایان سیاسی! فرقی نمیکند اصول گرا باشند یا اصلاح طلب و یا همه چیزطلب! همه در اتحاد موضعی قرار میگیرند اما آنجا که صحبت از ایثارگری است، آنجا که وقت جان دادن است، دریغ از یک ابراز تأسف و در دفاع از آنها خاموش میماند!
ممکن است برخی از این آقایان بگویند، خب در بخشهای دیگر نیز ما شاهد چنین حوادثی بودهایم و این موضوع منحصر به صنعت نفت نبوده و نخواهد بود زیرا حادثه ناشی از کار است.! اما اثبات شیء نفی ما ادا نمیکند، وانگهی حفار مردان با کار بر روی دستگاههای حفاری در واقع به جدال با طبیعت میروند، طبیعتی که هر آینه ممکن است ابعاد ناشناخته داشته باشد و آنان را در معرض تهدید
قرار دهد وتکنولوژی امروزی نیز هنوز قادر به کشف آن نشده باشد.
به هر تقدیر این چاه مهار میشود و میگذرد، چهلم و سال عزیزان از دست رفته نیز فرا میرسد و حسب وظیفه مراسمی گرفته میشود و بس. اما آنچه همواره بر سینه و بغض تمام نشدنی کارکنان با تعصب صنعت نفت سنگینی خواهد کرد چیزی نیست که صدا وسیمای ما قادر به کشف و انعکاس آن باشد. البته چند سال بعد اگر چند صد میلیون بدهی، ممکن است با استفاده از امکانات صنعت نفت، داستانی نوشته شود فیلمی ساخته شود و شاید جایزهای هم بگیرد اما آنچه که باعث میشود یاد عزیزان از دست رفته در صنعت نفت از دلها بیرون نرود، این چیزها نیست، بلکه آن احساس عاطفی
و وجود عصبیتی است که در چنین مواقعی همواره در بین کارکنان نفت و نسبت به یکدیگر وجود داشته و خواهد داشت.
یادشان جاودانه باد
انتهای پیام
نفت نیوز: آقای قزوینی از همکاران شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و از فعالان رسانه ای استان خوزستان هستند. |