به گزارش ایسنا، دکتر محمد سلطانیه استاد دانشکده مهندسی شیمی و نفت دانشگاه صنعتی شریف و مجری طرح با بیان این مطلب گفت: در این پروژه با استفاده از روشهای مختلف تخمین انتشار آلایندهها به برآورد میزان انتشار آلاینده های هوا و گازهای گلخانه ای در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (عسلویه) پرداخته شده است، ضمن این که اطلاعات جغرافیایی و هواشناسی منطقه به همراه تمام منابع انتشار آلاینده هوا در این مدل لحاظ شده اند.
وی افزود: همچنین با استفاده از روش مدلسازی، نحوه پراکنش آلاینده های ناشی از پالایشگاه های گاز و واحدهای پتروشیمی در هوای منطقه پیش بینی شده که این مدل می تواند به مدیریت بهداشت، ایمنی، محیط زیست (HSE) منطقه کمک کند.
عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف در ادامه گفت: این مدل قادر است غلظت آلاینده های منتشره را در تمام نقاط منطقه مذکور پیش بینی کرده و با توجه به داده های هواشناسی بدترین شرایط را شناسایی و گزارش کند.
وی به اهداف این طرح اشاره کرد و گفت: ارزیابی میزان بالقوه انتشار آلاینده های اتمسفری در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، بررسی آلودگی هوای ناشی از یک واحد عملیاتی قبل از احداث آن و بررسی آلودگی هوای ناشی از گسترش واحدهای موجود از اهداف این طرح به شمار می آید.
سلطانیه ادامه داد: بررسی آلودگی هوا در اثر تغییر سوخت مصرفی واحدها و تصمیم گیری مدیریتی به منظور کنترل آلودگی از دیگر اهدافی است که در این طرح مدنظر بوده است.
وی با اشاره به ضروت انجام چنین طرحی اظهار داشت: در زمان تصمیم گیری برای احداث واحدهای صنعتی جدید، اصولاً نمونه برداری و اندازه گیری امکان پذیر نبوده که استفاده از این روش می تواند در این زمینه راهگشا باشد، در ضمن تولید سالیانة چندین هزار ماده شیمیایی جدید و طولانی بودن زمان آنالیز برای این مواد، غیرعملی بودن دیدگاه انجام پایش برای همه آلاینده ها در همة مکان¬ها و در شرایط مختلف اقلیمی را مشهود می سازد.
استاد دانشکده مهندسی شیمی و نفت دانشگاه صنعتی شریف اضافه کرد: اگر چه به کارگیری این مدل ها نمی تواند و نباید جایگزین اندازه گیری واقعی شود، اما استفاده صحیح از این روش می تواند در پیشگیری از آلودگی ها و مدیریت محیط زیست منطقه بسیار مفید واقع شود.
وی با تاکید بر لزوم توجه به عواقب محیط زیستی طرح ها در حوزه انرژی خاطرنشان کرد: توسعه صنعتی در کشورهای در حال توسعه معمولاً بدون فراهم کردن زیرساخت های اجتماعی صورت می گیرد و در اکثر برنامه ریزی ها، اولویت های اقتصادی کوتاه مدت مدنظر می باشد که حاصل این نگرش مدیریتی بی توجهی به ظرفیت خودپالایی محیط زیست و بهرهبرداری بی رویه از منابع طبیعی موجود است که متاسفانه عواقب نامطلوبی از جمله آلودگی روزافزون هوا را در پی خواهد داشت؛ لیکن با اعمال روشهای صحیح مدیریتی و روشهای کاهش و کنترل انتشار آلاینده های هوا، می توان از این شرایط نامطلوب پیشگیری کرد.
گفتنی است، این پروژه با همکاری منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی و به سفارش مدیریت پژوهش و فن آوری شرکت ملی نفت ایران توسط پژوهشگران دانشکده مهندسی شیمی و نفت دانشگاه صنعتی شریف به سرپرستی دکتر محمد سلطانیه به انجام رسیده است.
انتهای پیام |