به گزارش ايسنا، دكتر محمد سلطانيه استاد دانشكده مهندسي شيمي و نفت دانشگاه صنعتي شريف و مجري طرح با بيان اين مطلب گفت: در اين پروژه با استفاده از روش‌هاي مختلف تخمين انتشار آلاينده‌ها به برآورد ميزان انتشار آلاينده هاي هوا و گازهاي گلخانه اي در منطقه ويژه اقتصادي انرژي پارس (عسلويه) پرداخته شده است، ضمن اين كه اطلاعات جغرافيايي و هواشناسي منطقه به همراه تمام منابع انتشار آلاينده هوا در اين مدل لحاظ شده اند.

وي افزود: همچنين با استفاده از روش مدلسازي، نحوه پراكنش آلاينده هاي ناشي از پالايشگاه هاي گاز و واحدهاي پتروشيمي در هواي منطقه پيش بيني شده كه اين مدل مي تواند به مديريت بهداشت، ايمني، محيط زيست (HSE) منطقه كمك كند.

عضو هيات علمي دانشگاه صنعتي شريف در ادامه گفت: اين مدل قادر است غلظت آلاينده هاي منتشره را در تمام نقاط منطقه مذكور پيش بيني كرده و با توجه به داده هاي هواشناسي بدترين شرايط را شناسايي و گزارش كند.

وي به اهداف اين طرح اشاره كرد و گفت: ارزيابي ميزان بالقوه انتشار آلاينده هاي اتمسفري در منطقه ويژه اقتصادي انرژي پارس، بررسي آلودگي هواي ناشي از يك واحد عملياتي قبل از احداث آن و بررسي آلودگي هواي ناشي از گسترش واحدهاي موجود از اهداف اين طرح به شمار مي آيد.

سلطانيه ادامه داد: بررسي آلودگي هوا در اثر تغيير سوخت مصرفي واحدها و تصميم گيري مديريتي به منظور كنترل آلودگي از ديگر اهدافي است كه در اين طرح مدنظر بوده است.

وي با اشاره به ضروت انجام چنين طرحي اظهار داشت: در زمان تصميم گيري براي احداث واحدهاي صنعتي جديد، اصولاً نمونه برداري و اندازه گيري امكان پذير نبوده كه استفاده از اين روش مي تواند در اين زمينه راهگشا باشد، در ضمن توليد ساليانة چندين هزار ماده شيميايي جديد و طولاني بودن زمان آناليز براي اين مواد، غيرعملي بودن ديدگاه انجام پايش براي همه آلاينده ها در همة مكان¬ها و در شرايط مختلف اقليمي را مشهود مي سازد.

استاد دانشكده مهندسي شيمي و نفت دانشگاه صنعتي شريف اضافه كرد: اگر چه به كارگيري اين مدل ها نمي تواند و نبايد جايگزين اندازه گيري واقعي شود، اما استفاده صحيح از اين روش مي تواند در پيشگيري از آلودگي ها و مديريت محيط زيست منطقه بسيار مفيد واقع شود.

وي با تاكيد بر لزوم توجه به عواقب محيط زيستي طرح ها در حوزه انرژي خاطرنشان كرد: توسعه صنعتي در كشورهاي در حال توسعه معمولاً بدون فراهم كردن زيرساخت هاي اجتماعي صورت مي گيرد و در اكثر برنامه ريزي ها، اولويت هاي اقتصادي كوتاه مدت مدنظر مي باشد كه حاصل اين نگرش مديريتي بي توجهي به ظرفيت خودپالايي محيط زيست و بهره‌برداري بي رويه از منابع طبيعي موجود است كه متاسفانه عواقب نامطلوبي از جمله آلودگي روزافزون هوا را در پي خواهد داشت؛ ليكن با اعمال روش‌هاي صحيح مديريتي و روش‌هاي كاهش و كنترل انتشار آلاينده هاي هوا، مي توان از اين شرايط نامطلوب پيشگيري كرد.

گفتني است، اين پروژه با همكاري منطقه ويژه اقتصادي پارس جنوبي و به سفارش مديريت پژوهش و فن آوري شركت ملي نفت ايران توسط پژوهشگران دانشكده مهندسي شيمي و نفت دانشگاه صنعتي شريف به سرپرستي دكتر محمد سلطانيه به انجام رسيده است.

انتهاي پيام