اكبري ـ مجري طرح توسعه فاز 12 پارس جنوبي در شركت پتروپارس ـ در گفتوگو با ايسنا، با بيان مطلب بالا اظهار كرد: در صورت تامين به موقع منابع مالي و اجراي برنامهريزي هاي انجام شده، توليد زودهنگام از فاز 12 پارس جنوبي تا 32 ماه ديگر محقق خواهد شد.
وي افزود: توليد زودهنگام شامل روزانه 500 ميليون فوت مكعب، 20 هزار بشكه ميعانات گازي و 125 تن گوگرد خواهد بود.
* * مذاكره با مشاركت هندي براي واگذاري 40 درصد از سهام پروژه
او با اشاره به اينكه هم اكنون شركت نفتي سونانگل آنگولا به عنوان شريك پترو پارس 20 درصد از سهام اين طرح را در اختيار دارد، توضيح داد: اين مشاركت فقط در بخش سرمايهگذاري است و اين شركت در بخش اجرا نقشي ندارد.
وي با اعلام اينكه هم اكنون مذاكره با شركتهاي مختلف از جمله مشاركت هندوجا و OVL هند براي واگذاري 40 درصد از سهام سرمايهگذاري پروژه ادامه دارد، توضيح داد: تاكنون سرمايه مورد نياز توسط شركت آنگولايي و شركت نيكو (وابسته به شركت ملي نفت ايران) پرداخت شده، ولي اميدواريم با مشخص شدن شريك سوم با اطمينان بيشتري از تامين مالي پيش رويم.
اكبري درباره آخرين وضعيت اجراي طرح توسعه فاز 12 پارس جنوبي با اشاره به اينكه بيش از 4 سال است كه در اين پروژه مشغول به كار هستيم، خاطرنشان كرد: هماكنون كليه مطالعات اوليه با پايان رسيده و تقريبا تمامي قراردادهاي تامين مواد و تجهيزات و اجراي بستههاي كاري در بخشهاي حفاري، فراساحل و پالايشگاه خشكي امضا شده و در مرحله اجراي قرارداد هستند. همچنين بخشي از مراحل پروژه نياز به مطالعات طولاني، جامع و پرهزينه داشته است.
* * آخرين وضعيت اجراي پروژه در بخش خشكي
اكبري درباره آخرين وضعيت بخش خشكي پروژه با بيان اينكه پتروپارس كار را از سه سال پيش در منطقه تمبك آغاز كرده است، يادآور شد: تاكنون عمليات تسطيح و بسترسازي زمين پالايشگاه انجام شده كه در مجموع حدود 80 ميليارد تومان فعاليت خاكي و محوطهسازي انجام دادهايم. همچنين براي اجراي پالايشگاه در بخش خشكي سه قرارداد كلي در قالب EPC امضا شده است. قرارداد EPC1 به يك كنسرسيوم شامل چهار شركت ايراني واگذار شده كه 40 درصد پيشرفت فيزيكي دارند و مسوول ساخت مخازن ذخيره ميعانات گازي، ساختمانهاي غير صنعتي پالايشگاه، سيستم آتشنشاني، كمپها و سيستمذخيره مواد شيميايي هستند.
وي تصريح كرد: با توجه به اينكه عمليات مهندسي تمام شده و سفارش اجناس در حال نهايي شدن است، در آينده سرعت زيادي در اجراي پروژه ايجاد خواهد شد.
به گفته او EPC2 به كنسرسيومي شامل يك شركت كرهاي و سه شركت ايراني داده شده و كنسرسيوم EPC3 نيز به شركت ايتاليايي و سه شركت ايراني واگذار شده است كه ارزش اين دو قرارداد هر كدام حدود دو ميليارد دلار است كه اخيرا پس از نهاييشدن و امضاي قرارداد و پيشپرداخت هردو قرارداد، عمليات اجرايي آنها آغاز شده است. در حال حاضر فعاليتهاي مهندسي تفضيلي آغاز شده و ادامه دارند.
وي گفت: در بخش خشكي پترو پارس بخشي از اقلام مهم و زمانبر بهلحاظ ساخت و تحويل پالايشگاه مانند كمپرسورهايي كه در پالايشگاه نياز است (20 كمپرسور با قيمت حدود 140 ميليون دلار)، واحد نيتروژن پالايشگاه را خودش سفارش داده كه با پيشرفت خوبي در حال ساخت هستند و اجناس سفارش شده در سال آينده تحويل ميشوند.
گفتني است، هدف از توسعه اين فاز توليد روزانه 78 ميليون متر مكعب گاز طبيعي جهت تزريق به خط IGAT6 (خط لوله ششم گاز كشور)، تحويل بخشي از آن بهصورت غني و ترش به واحدهاي مايعسازي گاز؛ توليد روزانه 110 هزار بشكه ميعانات گازي سنگين و توليد روزانه 600 تن گوگرد دانهبندي شده و توليد 10 ميليون تن LNG در سال است.
تاسيسات دريايي اين طرح عبارتند از سه سكوي مستقل هر يك مجهز به12 حلقه چاه براي توليد يك هزار ميليون فوت مكعب گاز در روز، تفكيككننده سه فازه (گاز مايعات آب) جهت آزمايش چاهها، دو واحد تفكيككننده سه فازه (گاز مايعات آب) براي جداسازي آب، تصفيهكننده آبهاي آلوده به مواد نفتي قبل از تخليه به دريا، سكوي مشعل سه پايه در فاصله 160 متري از سكوي اصلي به منظور تخليه اضطراري، سه رشته خط لوله دريايي 32 اينچي به طول 135 كيلومتر جهت انتقال گاز توليدي به پالايشگاه و سه رشته خط دريايي 4.5 اينچي انتقال محلول گلايكول است.
تاسيسات ساحلي اين طرح نيز واحدهاي دريافت و جداسازي گاز و مايعات، تثبيت ميعانات گازي، شش رديف تصفيه گاز هر يك شامل واحدهاي شيرينسازي، نمزدايي، تنظيم نقطه شبنم و مركاپتانزدايي هر يك به ظرفيت پالايش 500 ميليون فوت مكعب در روز، واحد تراكم گاز جهت صادرات، استحصال و دانهبندي گوگرد، واحد احيا منواتيلن گلايكول، سرويسهاي جانبي شامل برق، بخار، آب و سرويسهاي متفرقه مانند نيتروژن و هواست.
همچنين تصفيه آبهاي صنعتي و فاضلاب، سيستمهاي مشعل جهت تخليه اضطراري، سيستم سوخت گاز و ديزل پالايشگاه، سيستم آب آتشنشاني (مخزن و تلمبهها و شبكه)، اطاقهاي كنترل، پستهاي برق، آزمايشگاه، انبار، كارگاه و دفاتر، چهار مخزن جهت ذخيره و صادرات ميعانات گازي از ديگر واحدهاي اين فاز هستند. طرح توسعه اين فاز در مرداد 1384 به شركت پتروپارس واگذار شد.
انتهاي پيام