به گزارش نفت نيوز، در سال 1374 توسعه صنعت نفت در اين منطقه منجر به شروع احداث پالايشگاه هاي گازي و مجتمع هاي پتروشيمي شد بطوري كه اين منطقه دور افتاده و سالم از نظر هوا را به آلوده ترين منطقه كشور تبديل كرده است.

دليل عمده آلودگي هوا در منطقه ويژه اقتصادي انرژي پارس وجود بيش از 45 مشعل در فازهاي 10 گانه پالايشگاهي و هشت مجتمع پتروشيمي در منطقه اي بسيار كوچك  است.

علاوه بر دود، همواره بوي گاز، مواد شيميايي مانند اوره و آمونياك و ساير محصولات پتروشيمي در اين منطقه پراكنده است و همواره آزاردهنده ساكنان بومي اين منطقه و كاركنان صنعت نفت در پارس جنوبي است.

هرچند كاركنان بصورت منظم و دوره اي تحت معاينات طب صنعتي قرار مي گيرند اما اين واقعيت انكارناپذير است كه افراد اين منطقه بسيار بيشتر از ساكنان ديگر نقاط كشور در معرض بيماريهاي مختلف بويژه بيماري هاي تنفسي و ريوي قرار دارند.

توسعه صنعتي در اين منطقه شغل بسياري از ساكنان بومي را از صيادي و كشاورزي به رانندگي تغيير داده و فضاي تنفسي آنها را نيز آلوده كرده است.

طراحي پالايشگاه ها در در پارس جنوبي به گونه اي است كه هر فاز پالايشگاهي از دو مشعل برخوردار است كه مصارف مختلفي دارد و از جمله گازهاي سمي كه قابل استحصال نيستند را مي سوزاند و يا زماني كه به هر دليل پالايشگاه از مدار خارج شود گاز ورودي به پالايشگاه بوسيله مشعل مي سوزد.

ارتفاع شعله مشعل ها در زمان ها معمول حدود چهار الي پنج متر است اما زماني كه بصورت كامل مي سوزد به بالاي 50 متر نيز مي رسد و سرعت خروج گاز در اين شرايط باعث مي شود كه همه گازها نسوخته و بوي گاز تا شعاع ده ها كيلومتر پراكنده شود.

بمناسبت روز هواي پاك بهانه اي شد تا موضوع ضرورت كاهش آلودگي هوا در اين منطقه به دست اندركاران گوشزد شود.

شاغلان صنعت نفت و مردم منطقه عسلويه تنها در روزهاي باراني و يا روزهايي كه باد به شدت مي وزد هوايي سالم تنفس مي كنند و البته تعداد اين روزها نيز در سال انگشت شمارند.

كارشناسان معتقدند نتيجه اين وضعيت، علاوه بر بروز بيماري هاي تنفسي و ريوي، تشكيل باران هاي اسيدي حاصل واكنش هاي اكسيد سولفور و نيتروژن با رطوبت موجود در هوا از ديگر عارضه‌هاي آلودگي هواي منطقه است كه به هنگام نزولات جوي، اين رحمت الهي را تبديل به سمي زيانبار مي كند و موجب فرسودگي تجهيزات، آسيب رساني جدي به حيات گياهان، تغييرات بيولوژيك و شيميايي در خاك و آلودگي آبهاي زيرزميني مي شود.

كارشناس صنعت نفت شاغل در عسلويه در اين رابطه مي گويد: « يكي از محصولات پالايشگاه هاي گازي عسلويه، گوگرد ميباشد كه اين خود سمي كشنده است براي عمليات حمل گوگرد از وسايل نقليه سر پوشيده استفاده ميگردد ولي باز هم مقداري از گوگرد در حين عمليات بارگيري و تخليه،  وارد محيط ميگردد به نحوي كه در كنار جاده ها نواري زرد رنگ از گوگرد را به راحتي ميتوان مشاهده كرد .و اين گوگرد به علت سبك بودن، با نسيمي ملايم ،به راحتي از روي زمين بلند شده وبه صورت معلق در هوا ميماند وتنفس ميشود.»

مهدي صالحي افزود: « پالايشگاه هاي پتروشيمي در عسلويه به دلايل مشكلاتي كه در طراحي آنها وجود دارد به ناچار مقداري از هيدرو كربن ها را از طريق مشعل هايشان ميسوزانند كه دود بسيار تيره اي توليد ميكند و به هوا وارد ميكنند. در پالايشگاه هاي پتروشيمي نشت آمونياك نيز به رقابت با نشت گاز برآمده است كه تحمل آن به مراتب سخت تر از بوي گاز است.»

وي كه در مجتمع گاز عسلويه مشغول به كار است درباره موقعيت منطقه توضيح داد: «عسلويه از يك طرف به سمت دريا و از طرف ديگر به سمت كوه محاصره شده است. و خود اين باعث ميشود كه هوا به راحتي جريان پيدا نكند و آلودگي هوا، در عسلويه ،باقي  بماند.عمليات توسعه فازهاي ديگر همچنان ادامه و اين عمليات ها شامل خاك برداري ،خاكريزي و زيرسازي ميباشد كه خود باعث توليد گردغبار در عسلويه  ميگردد.»

وي تصريح كرد: « مقدار استاندارد هيدروكربن ها در هوا بايد  0.24ppm * باشد كه  در حال حاضر  9.3ppm است. همه اين موارد باعث بروز بيماري هاي تنفسي وسرطانهاي مختلف ميشود.»

اين گزارش نيز چند ماه قبل در يكي از سايت هاي تخصصي محيط زيست منتشر شد:

« بيش از 5 هزار متر معكب پسماندهاي صنعتي و هزاران ليتر آب سنگين صنعتي از ابتداي فعاليت مجتمع پسماندهاي صنعتي مبين در سواحل خليج فارس بدون هيچ فرايند پاك سازي رها سازي شده است. 

واحد تصفيه پساب هاي صنعتي مبين در فاز يك پتروشيمي در عسلويه واقع شده است. مجتمع مبين در كنار بزرگترين پتروشيمي هاي دنيا (مجتمع پتروشيمي برزويه، بزرگترين توليد كننده آروماتيك دنيا، مجتمع پتروشيمي جم بزرگترين توليد كننده الفين دنيا و مجتمع پتروشيمي زاگرس بزرگترين توليد كننده متانول دنيا) قرار دارد كه پسماندهاي مجتمع هاي مذكور آغشته به انواع مواد صنعتي خطرناك با تركيبات مرگ آور است.

اسماعيل كهرم اكولوژيست و استاد دانشگاه در اين مورد گفت: آلودگي هاي ناشي از رهاسازي پسماندهاي صنعتي بدون خنثي سازي مواد خطرناك آن، فاجعه اي انساني را به وجود خواهد آورد. در واقع با اين روند چرنوبيلي تازه در كشور به وقوع مي پيوندد.

به گزارش خبرگزاري محيط زيست ايران (ايرن)، وي با اشاره به اينكه عمده اين پسماندهاي سرشار از مواد راديو اكتيو هستند گفت: اين مواد بي ترديد موجب تغيير ژنتيكي مي شوند و معضلات فيزيكي و رواني بسياري براي نسل هاي فعلي و آينده به وجود خواهند آورد.
وي از وجود فلزات سنگين در صنايع مرتبط با نفت و گاز و پتروشيمي خبر داد و اظهار داشت: وانديوم، جيوه و تركيبات سمي خطرناك ارسنيك در پسماندهاي اين صنعت باعث بروز بيماري هاي خطرناك و مرگ آور مي شود. در كنار اين موارد كه بخشي از آلودگي هاي موجود در پسماندهاست، بدترين ماده سمي موجود بر روي كره زمين نيز در اين پسماندها وجود دارد به نام آسكارول. اين ماده سمي قادر است تا علاوه بر تغييرات ژنتيكي در انسان موجب تغيير ويژگي هاي اقليمي در برخي مناطق شوند.

اسماعيل كهرم همچنين اشاره كرد: مسلما با رها سازي آب هاي سنگين در خليج فارس بسياري از ماهيان خليج فارس آلوده بوده و در صورت مصرف اين آلودگي به انسان ها نيز سرايت مي كند و موجب بروز بيماري هاي لاعلاج مي شود.

بر اساس اين گزارش واحد تصفيه پساب هاي صنعتي مبين واحد مشتمل بر سه قسمت است قسمت COC كه وظيفه تصفيه پساب هاي توليد شده توسط مجتمع هاي منطقه را بر عهده دارد و قسمت POC - با توجه به خطر بالاي روان آب هاي منطقه و آلوده بودن اين روان آبها به انواع آلاينده هاي صنعتي اين قسمت وظيفه تصفيه اين روان آب ها را بر عهده دارد و قسمت زباله سوز كه در آن لجن ها و پسماند هاي حاصل از فرايند تصفيه (ويا به عبارت ديگر آلودگي هاي استحصال شده از پساب ورودي به واحد طي فرايند تصفيه ) سوزانده مي شود.

همچنين لجن ها و پسماند هاي استحصال شده طي اين فرايند نيز بايد در كوره هاي زباله سوز سوزانده شود و خاكستر حاصل از آن نيز با رعايت ضوابط زيست محيطي در محيط هاي ويژه و با ضريب ايمني بالا دفن شود بگونه اي كه امكان نشت اين مواد به محيط پيرامون به حد اقل ممكن برسد.

اما در طول دو سال گذشته هيچ اقدامي در جهت تصفيه پسماندها صورت نگرفته است به طوري كه تمامي پسماند ها و لجن هاي استحصال شده طي فرايند تصفيه كه مي بايست پس از آبگيري در زباله سوز اين واحد سوزانده شود، به دليل تاخير در راه اندازي واحد زباله سوز در محيط پيرامون ساحل رها سازي شده اند. اگرچه مجتمع مبين موظف بود اين پسمانده اي فوق العاده خطرناك را تا راه اندازي زباله سوزهاي صنعتي در محلي ايمن نگه دارد اما متاسفانه با عقد قرارداد با پيمان كاران مختلف تعداد بيش از 500 تانكر از اين پسماند ها را به صورت شبانه از واحد خارج كرده و در زيست بوم هاي منطقه و كوه هاي اطراف و دريا رها كرده است. »
نفت نيوز: از آخرين اقدامت پتروشيمي مبين در زمينه خبري در دست نيست.
 انتهاي پيام