به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این درحالیست که بر اساس قرارداد امضا شده بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت مهندسی و توسعه نفت، مدت اجرای پروژه پنج سال و زمان خاتمه 24 اردیبهشت 1386 عنوان شده بود. همچنین هدف از اجرای این قرارداد براساس اطلاعات موجود در پایگاه اطلاع‌رسانی شرکت مهندسی و توسعه نفت (متن)، "تولید روزانه حدود چهار هزار بشکه نفت بوده که درنتیجه طی 15 سال 11 میلیون بشکه نفت‌خام تولید شود."

این درحالیست که محاسبه میزان نفت تولیدی در طول 15 سال به میزان روزانه 4 هزار بشکه حدود 21.9 میلیون بشکه خواهد بود که با رقم فوق تطابق ندارد!

همچنین توسعه میدان فروزان (مشترک با مرجان عربستان) و اسفندیار (مشترک با لؤلؤ) به دلیل درخواست تغییر شرح کار اولیه و افزایش ظرفیت تولید با موانعی روبه‌رو شدند که تغییر روند فعالیت اجرایی و ایجاد مشکل در تامین منابع مالی قرارداد و درنتیجه تاخیر پروژه را به همراه آورد.

به این ترتیب پس از آن‌که ادامه اجرای قرارداد قبلی به بن‌بست خورد، مسوولان شرکت ملی نفت در نظر گرفتند توسعه این دو میدان را به شرکت نفت فلات قاره که بهره‌بردار آن‌ها خواهد بود، بسپارند؛ بنابراین از بیش از یک سال گذشته توسعه میدان اسفندیار با تغییر در طراحی‌های اولیه به شرکت نفت فلات قاره ایران واگذار شد که براین اساس هم‌اکنون طرح توسعه میدان اسفندیار برای تولید روزانه 10هزار بشکه نفت‌خام در فاز اول و در مرحله بعدی افزایش آن به 20 هزار بشکه نفت‌خام است.

ویژگی اصلی میدان اسفندیار که براساس آن توسعه میدان‌های نفتی کشور ضرورت حیاتی می‌یابد، مشترک بودن آن با میدان لؤلؤ عربستان است. میدان نفتی اسفندیار در فاصله 95 کیلومتری جنوب غربی جزیره خارگ قرار دارد. مخزن مشترک نفت اسفندیار در سال 1345 در طاقدیس اسفندیار توسط شرکت آیپک کشف شد. سنگ مخزن این میدان سازند گدوان و نفت این میدان دارای درجه سبکی API حدود 30 است؛ میدان اسفندیار مشترک با عربستان دارای 532 میلیون بشکه نفت‌خام درجا است.

در این خصوص به‌تازگی محمود زیرکچیان‌زاده ـ مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره ایران‌ ـ با اشاره به این‌که درحال انجام مذاکرات فاینانس طرح توسعه میدان اسفندیار با بانک قطری (QNB) هستیم، گفته بود که درحال حاضر پیمانکار مالزیایی آماده اجرای طرح است؛ بنابراین به محض نهایی‌شدن مذاکرات فاینانس عملیات اجرایی توسعه میدان مشترک اسفندیار آغاز خواهد شد.

پیش‌تر مدیر امور مالی شرکت نفت فلات قاره ایران نیز از سرمایه‌گذاری 400 میلیون یورویی بانک ملی قطر برابر با 100 درصد سرمایه اولیه توسعه میدان نفتی مشترک اسفندیار در این پروژه خبر داده بود.

گفتنی است، قرارداد طرح توسعه میدان‌های فروزان و اسفندیار درقالب بیع متقابل به ارزش بیش از 395 میلیون و 700 هزار دلار در سال 1381 با شرکت مهندسی و توسعه متن به امضا رسید. در پی آن قراردادی بین شرکت متن (کارفرما) و پتروایران (پیمانکار) امضا شد که برای اجرای پروژه این شرکت نیز قراردادهای جداگانه‌ای را با تاسیسات دریایی و فلات قاره امضا کرد، ولی درپی ارائه پیشنهادهایی برای تغییر شرح کار، کار‌های اضافی به شرکت پتروایران و به تبع آن به پیمانکاران فرعی ابلاغ شد که به‌دلیل افزایش هزینه‌ها نیاز داشت موضوع در شورای اقتصاد بیان و تصمیم برای اصلاحات لازم در قرارداد بیع متقابل گرفته شود که به دلیل طولانی‌شدن و به بن‌بست رسیدن قرارداد قبلی، سرانجام تصمیم گرفته شد توسعه این میادین به شرکت فلات قاره ایران ابلاغ شود.

به این ترتیب ملاحظه می‌شود اگر براساس قرارداد اولیه اجرای عملیات پیش‌ می‌رفت و در 24 اردیبهشت 1386 تولید روزانه حدود 4 هزار بشکه نفت از میدان اسفندیار انجام می‌شد، هم‌اکنون پس از گذشت 32 ماه (976 روز) بیش 3 میلیون بشکه نفت خام از میدان مشترک تولید شده بود. این درحالیست که گذشت زمان موجب می‌شود نه‌تنها امکان برداشت گاز ما از میدان مشترک کمتر شود، بلکه افت طبیعی میدان نیز کم‌شدن تولید روزانه نفت را به همراه خواهد داشت.

انتهای پیام