با سلام و خسته نباشید من از شما خواهشمندم که مشکلات ما در منطقه عسلویه مطرح کنید بخدا ما در بدترین شرایط انسانی کار میکنیم بخدا قسم حقوق انسانی در اینجا کاملا نادیده گرفته میشود
من از کارمندان زن شاغل در پتروشیمی این منطقه هستم که نفت مرا استخدام نمود پس از 1.5 سال شرکت را به بخش خصوصی واگذار کردند.  انگار که  ما هم با شرکت خرید و فروش شدیم.
فرزند کوچک دارم با هزاران بدبختی مواجهم ؛ مدتها می گذرد مرخصی نمی رویم چون کار اینجا زیاد است و انگار که ما ماشینیم و خارج از این دنیا در دوران برده داری کار میکنیم .
 ساعت 5 صبح از خانه بیرون می آییم، شب برمیگردیم خسته خسته که حتی قدرت حرف زدن نداریم. خودتان قضاوت کنید برده داری برنگشته است؟!
فرزند من افسرده شده است. ساعت کاری ما بسیار زیاد است محل کار و زندگی ما بیش از یک ساعت است که حتی در اضطراری ترین شرایط به هیچ عنوان نمیتوان به محل زندگی رفت...
آلودگی بیداد می کند.حداقل 23 روز در ماه کار میکنیم.
خانواده ما فرزند ما در شرایطی زندگی میکند بدون امکانات اولیه ....
 چرا هیچ کس به فکر ما نیست؟
 آیا ما انسان نیستیم؟
 من الان که برای شما مینویسم در بدترین شرایط روحی هستم که 5 سال کار در این منطقه هم جسمم و هم روحم را شدیدا آسیب رسانده است اما اینده همچنان تار تار است...
 التماس میکنم مشکلات ما را جدی بگیرید حتما
 باید نتایج فاجعه انسانی را به چشم ببینند ....از شما تمنا دارم..
انتهای پیام