تماس ها    صفحه اصلی    نفت    بحران خوزستان    گاز    پالایش و پخش    پتروشیمی    بهداشت ودرمان    تاریخ و سیاست    منابع انسانی    عمومی  
پنجشنبه، 2 خرداد 1398 - 08:19   
   
بخش پالایش و پخش
 
- اندازه متن: + -  کد خبر: 11030صفحه نخست » خبرهای مهمشنبه، 3 اردیبهشت 1390 - 18:40
/ مقاله وارده /
پاسخی علمی به اظهارات غیرکارشناسانه رئیس کمیسیون ویژه جهاد اقتصادی مجلس درباره پروژه تولید بنزین در مجتمع‌های پتروشیمی
نفت نیوز: چندی پیش آقای حسین نجابت نماینده مردم تهران و رئیس کمیسیون ویژه جهاد اقتصادی مجلس در اظهاراتی غیرکارشناسانه مدعی شدند: بنزین تولید شده در مجتمع های پتروشیمی کیفیت لازم را ندارد! مقاله ای که در ادامه می خوانید پاسخی است علمی به این اظهارات ناصواب آقای نجابت.
  

محمد مهدی پوینده *

دی‌ماه سال 89 ابهامات زیادی درباره‌ی ارتباط آلودگی هوای شهرهای بزرگ کشور با بنزین تولید شده در مجتمع‌های پتروشیمی مطرح شد. در آن ایام سلسله مباحثاتی پیرامون این موضوع در گروه اینترنتی فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت صورت گرفت و نظرات فنی و غیر فنی زیادی از سوی دوستان ارائه شد. 

در جریان این گفتگوها، بواسطه‌ی دانش و تجارب عملی و آشنایی نزدیک نگارنده با فرآیندهای تولید فرآورده‌های نفتی در مجتمع‌های پالایشی و پتروشیمی، شرح دقیقی از این فرآیندها را برای دوستان نگاشتم و با تبیین و تشریح موضوع، ارتباط آلودگی هوا با کیفیت بنزین تولیدی در طرح خودکفایی را فارغ از گرایشات سیاسی و اعتقادی‌ام و با استدلال علمی و فنی رد کردم و بدین ترتیب بحث‌های فنی در این‌باره پایان یافت هرچند بهانه‌گیری‌های ناشی از دلخوری‌های سیاسی همچنان ادامه دارد! 

قصد داشتم در همان ایام، خلاصه این گفتگوها را به صورت مدون در وبلاگ شخصی‌ام «عصر انتظار» منتشر کنم اما به دلایل مختلف این امر میسر نشد تا اینکه پنجشنبه شب در برنامه تلویزیونی «دیروز،امروز،فردا» (25/1/90) آقای دکتر حسین نجابت به عنوان رئیس کمیسیون ویژه جهاد اقتصادی مجلس شورای اسلامی سخنانی را درباره طرح خودکفایی بنزین ایراد فرمودند که مصداق عینی «بد دفاع کردن» از این طرح عظیم بود. ایشان در سخنان خود اعلام کردند که «من چشم بسته می‌گویم این بنزین کیفیت لازم را ندارد»! و ادعا کردند «قیمت این بنزین بالاتر از بنزین معمولی است» و به طور تلویحی علت افزایش قیمت بنزین غیر سهمیه‌ای به 700 تومان را به این موضوع ارتباط دادند! 

با توجه به اهمیت موضوع و لزوم اطمینان خاطر و آگاهی بخشی بیشتر و دقیق‌تر به مردم در این خصوص، لازم دانستم علیرغم بیماری و مشغله‌ها، هرچه زودتر این یادداشت را منتشر کنم. 
از کلیه مخاطبان گرامی تقاضا دارم ضمن مطالعه دقیق و منصفانه‌ی این یادداشت، نظرات فنی و علمی خود را دریغ نفرمایند.

کیفیت بنزین تولیدی در مجتمع‌های پتروشیمی و ارتباط آن با آلودگی هوا 

پیشرفت‌های علمی و فنی ایران بویژه در صنایع صلح‌آمیز هسته‌ای و موفقیت‌های پیاپی سیاسی و دیپلماتیک جمهوری اسلامی در مجامع بین‌المللی، دشمنان این مرز و بوم را بر آن داشت تا در ادامه‌ی سیاست‌های ستیزه‌جویانه خود و برای بی‌ثبات کردن نظام اسلامی در ایران، طرح ممنوعیت فروش بنزین به ایران (که قبلا مطرح شده بود) را به صورت جدی مورد بررسی قرار دهند. 

این طرح در شرایطی مطرح شد که جمهوری اسلامی به دلیل ظرفیت ناکافی تولید بنزین در داخل، حدود 20 میلیون لیتر از نیاز روزانه خود را از طریق واردات تأمین می‌کرد و تحریم بنزین، شوکی بزرگ بر پیکر اقتصاد و بدنه‌ی اجتماعی ایران وارد می‌ساخت که تبعات منفی آن قابل پیش‌بینی نبود! 

مسؤولان کشور برای مقابله با چنین تهدیدی، اقدام به بررسی راه حل‌های موجود کردند که مهم‌ترین راه، «خودکفایی در تولید بنزین» بود. 
طرح‌های توسعه و افزایش ظرفیت پالایشگاه‌های موجود با سرعت بیشتری پیگیری شدند تا هرچه زودتر به بهره‌برداری برسند ولی با توجه به قریب‌الوقوع بودن تحریم، لازم بود برای خودکفایی در کمترین زمان ممکن اقدامات دیگری صورت می‌گرفت. 
بدین ترتیب طرح «تولید بنزین در مجتمع‌های پتروشیمی» که از مدت‌ها قبل در دست بررسی و امکان‌سنجی بود، به صورت آزمایشی به اجرا درآمد و با هماهنگی و همکاری نزدیک و مجاهدانه‌ی مدیران و متخصصان شرکت‌های نفت، پالایش و پتروشیمی، این طرح عظیم به ثمر نشست که حاصل آن تولید حدود 24 میلیون لیتر بنزین در روز توسط 5 مجتمع پتروشیمی بود و در یک حرکت غافلگیر کننده برای دشمنان جمهوری اسلامی، ایران علاوه بر خودکفایی در تولید بنزین به علت عدم وجود ظرفیت ذخیره‌سازی (که از کم کاری دولت‌های قبل بوده است!) برای اولین بار در تاریخ خود، اقدام به صادرات بنزین کرد که این اقدام موجب حیرت و بهت دشمنان این سرزمین شد! 

این موفقیت بزرگ و چشمگیر، موجب کاهش فشارها و افزایش اقتدار و قدرت چانه‌زنی ایران در سطح بین‌المللی گشت و دشمنان و معاندان را در موضع انفعال قرار داد. رسانه‌های غربی ابتدا اصل خودکفایی ایران را زیر سوال بردند و آن را امری غیر ممکن از نظر تکنولوژیکی و فنی برشمردند اما پس از مدتی و با روشن‌تر شدن فضا و البته راهنمایی متخصصان فنی، اذعان به ممکن بودن این اقدام کردند و در عین حال برای استمرار دشمنی خود با ملت ایران، اقدام به طرح شبهه‌های جدید کردند تا اذهان عمومی در ایران را تحریک کرده و به نگرانی و ناامیدی در ایران دامن بزنند. 

متأسفانه در این شرایط، برخی از شخصیت‌ها و رسانه‌های داخلی نیز در زیر سؤال بردن این موفقیت با بیگانگان همنوا شدند و شیرینی این حرکت مبتکرانه را به کام ملت تلخ کردند. البته این افراد و رسانه‌های آنان همواره اقدامات دولت اعم از اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی را به باد شدیدترین تخریب‌ها و انتقادات گرفته‌اند اما انتظار این بود که در این مورد که دستاوردی ملی محسوب می‌شد و ارتباط تنگاتنگی با «امنیت ملی» داشت، با آگاهی و دقت بیشتری وارد می‌شدند لکن چنین نشد. 
حتی برخی نمایندگان محترم مجلس، برخی مسؤولان شهری و برخی افسران ارشد راهور نیز از با بی‌‌اطلاعی از مسایل فنی تولید بنزین، مطالبی بیان کردند که مورد سوء استفاده‌ی مخالفان قرار گرفت و به نگرانی‌های مردم دامن زد.

ایرادات مطرح شده در خصوص طرح خودکفایی بنزین عمدتا از سوی دو دسته افراد است:
اول افرادی که با کلیت دولت نهم و دهم مخالف هستند و ایرادات آنها ناشی از دلخوری‌های سیاسی (خصوصا بعد از انتخابات 88) یا اقتصادی است؛
دوم‌ افرادی که از جنبه‌های فنی و غیر فنی، نسبت به موضوع بی‌اطلاع یا کم اطلاع و ناآگاه هستند.
بدیهی است این مطلب جهت آگاهی بخشی به دسته‌ی دوم نگاشته می‌شود تا هم آگاه شوند و هم بازیچه‌ی دسته‌ی اول نشوند چرا که هرچه استدلال برای دسته‌ی اول بیاوری، همانند کودکی که خود را به خواب زده است، بیدار نخواهند شد!؟ 

ایرادات مطرح شده نیز به دو دسته اصلی تقسیم‌پذیر است:
اول‌ آلودگی هوای تهران و شهرهای بزرگ کشور 
دوم‌ کیفیت بنزین تولید شده در واحدهای پتروشیمی

و اما شرح فرآیند تولید بنزین در پالایشگاه‌ها 

جهت تولید بنزین در مجتمع‌های پالایشگاهی، واحدهایی بنام تبدیل کاتالیستی طراحی شده‌اند که در دمای بالا و در حضور کاتالیزور، برش‌های نفتی گرفته شده از برج‌های تقطیر را تبدیل به برش‌های سبک‌تر و فرارتری می‌کنند. 
ماده خام ورودی به این واحدها Heavy straight run gasoline (SRG) می‌باشد و همانطور که از نام این ترکیب مشخص است بخش عمده‌ی این ماده (حدود 55%) حاوی ترکیبات خطی است که نسبتا پایدار هستند. 
همانطور که گفته شد این ماده در دمای بسیار بالا و در مجاورت کاتالیزور، تبدیل به ماده‌ای بنام پلات فرمیت (Plat Formate) می‌شود که تقریبا همان بنزین عامیانه است؛ این ترکیب، مخلوطی از C5 تا C8 است و البته بخشی عمده‌ی آن (بیش از 65%) حاوی ترکیبات آروماتیکی (حلقوی) است. بخشی از این ترکیبات آروماتیکی، C6H6 یا همان بنزن می‌باشد. 
پلات فرمیت دارای درجه آرام‌سوزی (اکتان) 100 الی 110 می‌باشد و برای مصرف در خودروهای ساخت داخل باید اکتان آن به 85 تا 87 کاهش داده شود و به همین منظور، پلات فرمیت را با برخی فرآورده‌های نفتی دیگر که ساختاری مشابه دارند (از محصولات واحدهای تقطیر و آیزوماکس) مخلوط می‌کنند. 

از نظر شیمیایی ترکیبات حلقوی به علت میل ترکیبی زیاد، انرژی زیادی تولید می‌کنند و اساسا در خودروهایی که نقص فنی در سیستم احتراق ندارند، تقریبا تمام این ترکیبات می‌سوزند و در خودروهای دارای نقص فنی، به علت عدم احتراق کامل، علاوه بر تولید گاز مونوکسید کربن مقداری از سوخت باقیمانده از اگزوز خارج می‌شود؛ بنابراین وجود حلقه‌های بنزن در بنزین مصرفی خودروها امری طبیعی است و اساسا هرچه میزان ترکیبات حلقوی بیشتر باشد، درجه آرام سوزی (اکتان) بالاتر است. 
بدین صورت، یکی از اشتباهاتی که در بین عوام و افراد کم اطلاع شایع و رایج شده است روشن شده و قابل درک است.

همچنین باید توجه داشت که افزودن سرب یا MTBE در برخی مجتمع‌های پالایشگاهی به دلیل طراحی و فرآیند آنهاست و دست بر قضا این پالایشگاه‌ها ساخت آمریکا هستند هرچند تغییرات عمده‌ای در شرایط عملیاتی این مجتمع‌ها صورت گرفته و میزان سرب تقریبا صفر شده و MTBE نیز به حداقل ممکن رسیده است. اضافه می‌شود استانداری که شرکت ملی پالایش و پخش برای محصولات نهایی خود اعلام کرده، بر اساس ASTM می‌باشد و کلیه شرکت‌های پالایشی و شرکت‌های پخش فرآورده‌های نفتی ملزم به رعایت آن هستند که برای اکتان مقدار min 87 درنظر گرفته شده است. 

و اما شرح فرآیند تولید بنزین در مجتمع‌های پتروشیمی 

خوراک واحدهای پتروشیمی ترکیبی است بنام نفتا که از محصولات واحد آیزوماکس پالایشگاه‌ها می‌باشد و از نظر ساختار شیمیایی، حلقوی بوده و شباهت زیادی به پلات فرمیت دارد. در مرحله اولیه ورودی مجتمع‌های پتروشیمی واحدی وجود دارد که شباهت بسیار زیادی به واحد تبدیل کاتالیستی پالایشگاه‌ها دارد. در مجتمع‌هایی که در طرح خودکفایی بنزین فعالیت می‌کردند، بخش اعظم محصول این مرحله را که همان پلات فرمیت می‌باشد از مدار تولید طبیعی محصولات پتروشیمی خارج کرده و جهت تولید بنزین به «شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی» ارسال می‌کردند. 

این بنزین صرفا در مجتمع‌های آروماتیکی تولید شده و ترکیبات الفینی آن زیاد نیست چرا که در یک مرحله‌ی «پیش خوراک»، عملیات جداسازی صورت می‌گیرد و محصول نهایی تقریبا همان پلاتفرمیت است و همانطور که قبلا گفته شد این ترکیب حاوی بیش از 65درصد ترکیبات حلقوی و آروماتیکی است و اکتان 100 تا 110 بوده و میزان سرب و MTBE موجود در آن در حد صفر می‌باشد و بدین ترتیب مشخص می‌شود که این بنزین تفاوت چندانی با بنزین تولیدی در پالایشگاه‌ها ندارد. 

لازم به ذکر است که هیچ کجای دنیا تکنولوژی و امکاناتی وجود ندارد که قادر باشد میزان ترکیبات آروماتیکی تولید شده در راکتورهای واحدهای تولید بنزین (مثل بنزن) را کم و زیاد کند! این فرآیند غیر قابل کنترل است و در نتایج آزمایشگاهی هم فقط درصد آروماتیک بودن محصول اندازه‌گیری می‌شود.
البته از محصولات جنبی کلیه مجتمع‌های پتروشیمی، همواره محصولی به نام «بنزین پیرولیز» تولید می‌شده است که حجم تولید آن کم بوده و اغلب به پالایشگاه‌ها ارسال یا صادر می‌شده است بنابراین نباید این محصول را با پلات فرمیت اشتباه گرفت.

در پاسخ به ایراداتی که به ترکیب بنزین پتروشیمی وارد شده تأکید می‌شود که قرار نیست بنزین معمولی یا بنزین خود کفایی یا بنزین پیرولیز را تناول کرد و قرار نیست این بنزین جهت شستشوی خیابان ها استفاده شود که وجود ترکیبات مختلف در آن را نگران کننده می‌خوانند! قرار است این بنزین در موتور خودروها صرف تولید انرژی و نیروی محرکه شود؛ ترکیب بنزین معمولی مثل بسیاری دیگر از محصولات شیمیایی دارای ترکیبات سمی است ولی در احتراق کامل، ترکیبات آروماتیکی آن (مثل بنزن) کاملا می‌سوزند و تبدیل به دی اکسید کربن می‌شوند. در احتراق ناقص نیز به مونوکسید کربن تبدیل می‌شوند هرچند امکان دارد که مقدار جزیی از آن به صورت بخارات سمی در هوا منتشر شود ولی مقدار آن بسیار کم است.

ناگفته پیداست یکی از مشکلات ما وجود خودروهای فرسوده است که موتور آنها تنظیم نبوده و احتراق ناقص دارند. علت اصرار دولت نهم و دهم بر نوسازی ناوگان حمل و نقل و از رده خارج کردن خودروهای فرسوده و الزام خودروها به اخذ معاینه فنی سالانه نیز بدین دلیل بوده است. اگر این مدیریت دولت در سالهای قبل نبود اینک با مشکلات بیشتری مواجه بودیم.

برای روشن شدن موضوع یک مثال می‌آورم. گاز طبیعی (ترکیب متان و پروپان و بوتان) محصولی کلیدی و حیاتی برای تولید گرما در منازل و صنایع است. همین محصول مهم اگر درست استفاده نشود بسیار مضر و کشنده است؛ مثلا در اثر نصب غیر ایمن بخاری و اجاق گاز و بر اثر نشت گاز در منازل حوادث ناگواری بوجود می آید. همچنین بر اثر احتراق نادرست و غیر کامل گاز در بخاری‌ها، گاز مونوکسید کربن در فضا پخش شده و موجب مرگ خاموش مردم می شود؛ آیا اکنون باید تولید و ترکیب گاز طبیعی را زیر سوال برد؟! 

اما این موضوع که چرا در سال 89 شاهد افزایش بیش از حد آلودگی هوا بوده‌ایم اول ارتباط مستقیم با پایداری هوا و شرایط ساکن جوی، کمبود بارش برف و باران و مهم‌تر از همه، عدم وزش بادهای پاییزی دارد که موجب انباشت آلودگی در شهرهای بزرگ شده بود.

حتما به خاطر دارید که در سال 89 کمترین میزان گرد و غبار از سمت عراق وارد کشور شد که دلیل آن عدم وزش بادهای مناسب بود در حالی‌که در سالهای قبل همواره شاهد حضور گرد و غبار حتی تا مناطق مرکزی کشور بودیم و همین موضوع سبب ناراحتی مردم و بروز مشکلات فراوان در زندگی عادی مردم شده بود. 

دومین دلیل عمده‌ی آلودگی هوا این است که حجم تردد خودرو در شهرهای بزرگ افزایش چشمگیری داشته است و به عنوان مثال، در تهران بیش از 1 میلیون خودرو و 200 الی 300 هزار دستگاه موتورسیکلت تردد می‌کنند که نسبت به گذشته افزایش زیادی داشته است. 
شاهد دیگر این مدعا مصرف روزانه بیش از 65میلیون لیتر بنزین در کشور است. البته آلودگی هوا قبلا نیز در تهران و شهرهای صنعتی مطرح بوده ولی در سال 89 به دلایلی که پیشتر ذکر شد این موضوع بسیار بزرگنمایی شد.

سومین دلیل ازدیاد آلاینده‌ها، افزایش مصرف سوخت‌های فسیلی در مصارف خانگی و صنعتی است به طوری که حدود 30درصد از آلودگی هوا مربوط به این بخش می‌باشد.
البته دلایل دیگر آلودگی هوا را باید از مسوولان هواشناسی پرسید و البته نباید از نقش مدیران ارشد گذشته‌ی کشور در افزایش شهرنشینی و بویژه مهاجرت به تهران غفلت کرد.

در اینجا لازم به یادآوری است هر تغییری که انسان به محیط زیست داده است باعث کوتاه شدن عمر بشر و بروز امراض و بیماری‌های مختلفی گشته است. حتی افزایش گاز دی اکسید کربن هم مضرات و پیامدهای ناگواری برای بشر و محیط زیست دارد.
مجددا تکرار می‌کنم که منکر وجود آلودگی هوا نیستم ولی علت آن بنزین پتروشیمی‌ها نیست.

اکنون ممکن است این سوال به ذهن متبادر شود که چرا پیش از این اقدام به تولید بنزین به این روش نشده بود که در پاسخ باید گفت مجتمع‌های پتروشیمی جهت تولید محصولات خاص طراحی شده‌اند و تولید بنزین به این روش، موجب اتلاف سرمایه‌گذاری‌های صورت گرفته و معطل و بیکار ماندن دیگر واحدهای این مجتمع‌ها می‌باشد که منطقی نیست.

این نکته را هم خاطر نشان می‌کنم که خودکفایی بنزین یک مانور صنعتی و اقتصادی و سیاسی بود وگرنه هیچ منطقی اجازه نمی‌دهد که بخش عمده‌ی یک مجتمع پتروشیمی از سرویس خارج باشد یا با ظرفیت پایین تولید کند و صد البته این مانور بزرگ نتایج بسیار خوب سیاسی و اقتصادی داشت و اکنون بخش عمده‌ای از این مجتمع‌ها به فعالیت اصلی خود مشغول هستند.


و اما نگارنده یک سوال اساسی از منتقدان دولت (که اکثرا هواداران سینه چاک جریان مخالفان جریان اصولگرایی اند) دارد! چرا دولت‌های ششم، هفتم و هشتم هیچ اقدامی برای ساخت پالایشگاه و نیل به خود کفایی در تولید بنزین و دیگر فرآورده‌های نفتی نکردند؟!
اگر ذره‌ای آینده‌نگری داشتند و رشد جمعیت و افزایش سرسام‌آور مصرف سوخت در کشور و جهان را در نظر می‌گرفتند و مجتمع‌های پالایشگاهی را توسعه می‌دادند اکنون به این بحث ها مشغول نبودیم.

لازم به ذکر است در دولت نهم و دهم اولویت پروژه‌های نفتی در بخش توسعه میادین نفتی و گازی و ساخت مجتمع‌های پالایشگاهی و افزایش ظرفیت تولید فرآورده‌های نفتی است و ساخت مجتمع‌های پتروشیمی به بخش خصوصی واگذار شده است. 
همچنین خاطر نشان می کنم که مقدمه گسترش صنایع پایین‌دستی ساخت مجتمع‌های پالایشی است که خوراک اولیه پتروشیمی‌ها را تأمین می‌کنند و این نکته‌ی مهم در دوره‌های گذشته هنگام گسترش پتروشیمی‌ها نادیده گرفته شده است به طوری که اخیرا و در عمل بسیاری از پتروشیمی‌ها با ظرفیتی کمتر از ظرفیت نهایی خود فعالیت می‌کردند و برخی مجتمع‌ها نظیر پتروشیمی اراک، جهت جبران این کمبود، اقدام به واردات خوراک خود از کشور عراق کرده‌اند!

ایکاش منتقدان دولت، اندکی جوانان و متخصصان و توانایی‌هایشان را باور داشتند و این قدر با عینک بدبینی به مسایل کشور نگاه نمی‌کردند.
 تمسخر تلاش‌های شبانه‌روزی متخصصان صنعت نفت در طی ماه‌ها (که بخش عمده‌ای از آن در گرمای طاقت‌فرسای تابستان جنوب و البته با زبان روزه صورت گرفته است) افتخاری است بر سینه‌ی صنعت نفت ایران و اجر و ارزش آن کمتر از جهاد در زمان جنگ نبوده و نیست.

انتهای پیام

* نفت نیوز: آقای مهندس پوینده کارشناس شرکت ملی پالایش و پخش فراورده های نفتی هستند.

   
  

اضافه نمودن به:  

نظرات کاربران: 42 نظر (فعال: 26 ، در صف انتشار: 0، غیرقابل انتشار: 16)
مرتب سازی بر حسب ( قدیمیترین | جدیدترین | بیشترین امتیاز | کمترین امتیاز | بیشترین پاسخ | کمترین پاسخ)
|    | 1390/2/3 - 18:58 |     40     12     |
برادر عزیز , کارشناس شرکت پخش و پالایش

ای کاش قبل از نوشتن این مقاله به این صورت کمی سوابق مهندس نجابت را مطالعه کرده بودید.

ایشان از معدود مدیران صنعت نفت هستند که توسط تخصصشان پله های ترقی را طی کردند و به جرات میتوانم بگویم که ایشان امیر کبیر صنعت نفت ایران هستند .
ریشه تمام شرکتهای بزرگی که امروز هر چند به غلو از آنها به عنوان پایگاه خودکفا سازی از آنها نام میبریم توسط ایشان و همکارانشان شکل گرفت و اقای مهندس نعمت زاده بر تکیه بر استعداد های ایشان بود که توانست پتروشیمی های بندر امام و امیرکبیر و بقیه طرج ها را به اجرا برساند.
اگر هم ایشان صجبتی میکنند از دیتیل کلیه مسایل پتروشیمی آگاهی دارند و نقد یکطرفه از دیدگاه پالایشی و آنهم توسط فردی ( جوان ولی دلسوز) به نظر عچولانه است .
اگر هم یادتان باشد یکی از همین دوستان از ضایعات پالایشگاهی بنزین ساخت و دوست دیگری بنزین معطر ! که هر دو هم در نفت نیوز انتشار یافت .
البته انتشار ایده ها خوب است و نقد منصفانه باعث پیشرفت جامعه و تمرین دموکراسی خواهد بود

در هر صورت از آقای مهندس پوینده برای وقتی که گذاشته اند تشکر میکنم و امیدوارم که از صجبتهای بنده دلگیر نشده باشند . ضمن اینکه امیدوارم که امثال آقای نجابت هم در این کشور بیشتر شوند و ای کاش نفت نیوز همزمان رزومه ای از ایشان هم انتشار دهد

   | 1390/2/3 - 21:54 |     17     8    
پاسخ: گویا این دوست عزیز ساکن کانادا دکتر حسین نجابن را مهندس نجابت اشتباه گرفته‌اند!!
دکتر نجابت فارغ التحصیل فیزیک هسته‌ای است و هیچگاه در وزارت نفت نبوده است!

   | 1390/2/4 - 00:17 |     12     3    
پاسخ: مجید چان! اون غلامحسین نجابت بود که نژاد سلیم جای او آمد این حسین نجابت است.
   | 1390/2/4 - 07:50 |     5     0    
پاسخ: منظور بنده ایشان هست , که لینکش را در پایین میگذارم
اگر اشتباه شده معذرت میخواهم
http://www.shana.ir/120839-fa.html

   | 1390/2/4 - 20:41 |     3     3    
پاسخ: مجید جان دیدی اشتباه کردی. از اون اونور آب هی می گی لنگش کن. میششششه هی اظهار تفضل اشتباهی نفرمائید.
   | 1390/2/5 - 07:32 |     20     0    
پاسخ: دوست عزیز , بنده بیش از 12 سال در صنایع نفت و گاز و پتروشیمی بوده ام و تنها نجابتی که صلاحیت اظهار نظر در این باره دارد را مهندس غلامحسین نجابت میدانم , که در معمولا نیز به اسن حسین نجابت شناخته میشوند.
در ضمن حرف ایشان نیز پر بیراه نبوده و گذشت زمان نیز آن را ثابت خواهد کرد.
این صجبت هم اظهار تفضل نیست بلکه بابی است برای نقد منصفانه و فنی و احیانا تصحیح معلوماتمان .
بنده هم اگر اینور آب هستم به دلیل تحصیل اینجا هستم و نه با بورس دولتی و .... امثالهم و مطمئنن هم در خدمت کشورم در صورت نیاز .
در ضمن سوابقم هم در صنعت نفت ایران سوابقی است که با اتکا به آن پذیرش تحصیلی و کاری از این ور دنیا روی آن صادر شده است . بنابراین نیازی به اضهار تفضل ندارم و منافعی هم در این قضیه چه در خمایت و جه در مخالفت ندارم . فقط در جهت بهبود وضعیت فارغ از اینکه چه کسی ناراحت و چه کسی خوشحال بشود نوشته ام.
امید است همه ما بتوانیم در محیطی مستدل و فارغ از
غرض ورزی به مباحثه ادامه بدهیم
خدایا چنان کن سرانجام کار توخشنود باشی و ما رستگار


   | 1390/2/3 - 19:02 |     34     5     |

تا آنجا که بنده اطلاع دارم طرح تولید بنزین از مجتمع های پتروشیمی اولین بار توسط آقای مهندس پناهی و تیمی از کارشناسان پتروشیمی و پالایش و پخش با حمایت مهندس نوذری وزیر سابق نفت مطرح و به اثبات رسید ولی متاسفانه تیم وزارت بازرگانی و در راس آن آقای میرکاظمی این افتخار ملی را به اسم خود مطرح کردند و حتی نامی از طراحان و حامیان این پروژه مهم به میان نیاوردند!



|    | 1390/2/3 - 19:12 |     24     2     |
با سلام
بنده با نظر اقای مهندس نجابت موافقم.فروش بنزین مجتمع های پتروشیمی بیش از این ها میباشد.

   | 1390/2/3 - 19:46 |     26     1     |
با بدبینی به مسایل نباید نگریست اما منصفانه هم باید بود.خیلی ساده به طوری که ننه وننجون ؟!بسیاری متوجه بشوند میگویم،یک لیتر بنزین از یکی از پمپ بنزین های دوبی بخرید وبا خود به ایران بیاوریدوان را با یک لیتر بنزین خریداری شده از یکی از پمپ بنزین های ایران مقایسه بکنید. ایا کیفیت هر دو یکی است؟اشکال کار در کجاست؟

|    | 1390/2/3 - 19:49 |     24     3     |
سلام
عرض تشکر خود و همکاران را دارم از عسلویه و مجتمع های پیشرو در تولید بنزین .
سال جهاد اقتصادی فراموش نشود.بد نیست یادآور می فرمودید کشور قطر به فرمایش رهبر انقلاب که شریک ما در پارس جنوبی هستند 30 سال از ما جلوترند با تکنولوژی های آمریکا و دیگر کشورهادر تولید بنزین (تکنولوژِی GTL دانش امروزی تولید بنزین) .بهتر است به جای انقاد غیر کارشناسی دنبال مشارکت شرکتهای مطرح و صاحبان دانش فنی دنیا باشیم.البته به غیر از تکنولوژی چینی.

   | 1390/2/3 - 19:53 |     35     2     |
توجیهات ایشان کامل و علمی نیست!

   | 1390/2/3 - 19:57 |     151     3     |
ایشان ابراز فضل نموده وبرخی از فرآیند تولید بنزین را برشمر دند،در حالیکه بحث سمی بودن آروماتیک همراه بنزین می باشد که سمی می باشد.اینهمه آسمان ریسمان بافتند برای یک اقدام غلط . تاسف از اینکه وقتی متخصص ما از بهره علمی این مقدار بی بهره باشد....

|    | 1390/2/3 - 20:05 |     9     14     |
با احترام
اینجانب از نقطه نظر کارشناسی و تخصصی با بسیاری از نکات مورد اشاره آقای پوینده موافق هستم . از نظر سیاسی نیز با ایشان هم رای می باشم. با این وجود دفاع در برابر این امر باید کاملا مستدل و علمی باشد، برخی موارد مورد ادعای ایشان به ویژه در بخش صنعت پتروشیمی دارای کاستی های تخصصی است که در صورت تمایل ایشان می توان آن را پوشش داده و بدون اشکال نمود. از سوی دیگر اگر اشکالی نیز در بنزین تولیدی بوده است (که بعید است) به هیچ وجه ربطی به پتروشیمی نداشته است و نباید این تلاش و ایثار (در برابر کاهش بخشی از سود محصولات اصلی) را بدین گونه ضایع نمود. فراموش نکنیم که مسئول ترکیب مواد و تولید بنزین نهایی شرکت پالایش و پخش بوده است.
و من الله توفیق


   | 1390/2/3 - 21:48 |     136     5     |
نویسنده مقاله بیشتر تخصص سیاسی دارند تا فنی! مشکل جامعه ما همین جاست .

|    | 1390/2/3 - 22:23 |     129     2     |
با سلام ,
جناب آقای پوینده ، آیا در عرصه صنعت نفت ایران کارشناسی قابل تر از جنابعالی برای پاسخگویی به آقای نجابت وجود نداشت . تحصیلات شما کارشناسی مکانیک است و چند سالی بیش نیست که در بازرسی فنی مشغول به کار شدید. استغفار کنید و بجای مدح غوغا سالاران مسیر بهتری را برای پیشرفت انتخاب کنید. من آقای نجابت را از نزدیک نمی شناسم ولی به مدد حضور 15 ساله در عرصه فرایندی صنعت نفت و پالایش و پخش و مقایسه عملی و آزمایشگاهی بنزین تولیدی واحدهای CCR و مجتمع پتروشیمی تندگویان صراحتاً آلایندگی بنزین تولیدی توسط مجتمعهای پتروشیمی را تایید می نمایم. در صورت نیاز نتایج آزمایشگاهی ارسال میگردد.

|    | 1390/2/4 - 00:32 |     7     1    
پاسخ: با سلام ،
تصحیح میگردد ، بنزین تولیدی مجتمع پتروشیمی امیرکبیر و پالایشگاه اراک ( نتایج مقایسه aromatic content , olefin content


   | 1390/2/4 - 18:19 |     11     1     |
سلام دوست عزیز( ali_m10720@yahoo.com(
من هم با یکی از اعضای کمیته پیگیری تولید بنزین در پتروشیمی ها که از ابتدافرایند راه اندازی تولید بنزین در پتروشیمی ها رو هدایت کرده بود صحبت می کردم اونهم به آلاینده بودن این نوع بنزین اشاره داشت. اما بهترین راه، تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی است. لطفا در صورت وجود چنین داده هایی آنها را در سایت قرار دهید تا همه استفاده کنند
ممنون

   | 1390/2/4 - 18:30 |     22     2     |
جناب آقای پوینده
در تمام صحبتهای علمی حضرتعالی به سادگی از میزان بنزن و آروماتیکها گذشتید که علت اصلی آلودگیها بوده و متاسفانه بدتر از آن سرطانزاست. کاش توضیح می دادید مگر می توان پلتفرمیت تولیدی در پالایشگاهها را بصورت مستقیم به مصرف کننده داد؟ بله، عدد اکتان 100 تا 110 خیلی خوب است، اما نه در حالیکه با ترکیبات حلقوی و کاملا سرطانزا تشکیل شده باشد. شما نیز مطمئنا میدانید پلتفرمیت تولیدی در پالایشگاهها به داخل حوضچه تولید بنزین می رود تا میزان مواد مضر آن که مهمترین انها آروماتیکها هستند به حد استاندارد جهانی برسد.
بیاییم در جهت پیشرفت خود، و یا حزب خود، حتی اعتقادات حزبی خود مردم و مملکتمان را قربانی نکنیم.
با تشکر

   | 1390/2/4 - 21:55 |     2     24    
پاسخ: لطفا متن ادداشت را با دقت بیشتری بخوانید:
رای روشن شدن موضوع یک مثال می‌آورم. گاز طبیعی (ترکیب متان و پروپان و بوتان) محصولی کلیدی و حیاتی برای تولید گرما در منازل و صنایع است. همین محصول مهم اگر درست استفاده نشود بسیار مضر و کشنده است؛ مثلا در اثر نصب غیر ایمن بخاری و اجاق گاز و بر اثر نشت گاز در منازل حوادث ناگواری بوجود می آید. همچنین بر اثر احتراق نادرست و غیر کامل گاز در بخاری‌ها، گاز مونوکسید کربن در فضا پخش شده و موجب مرگ خاموش مردم می شود؛ آیا اکنون باید تولید و ترکیب گاز طبیعی را زیر سوال برد؟!
قرار نیست بنزین معمولی یا بنزین خود کفایی یا بنزین پیرولیز را تناول کرد و قرار نیست این بنزین جهت شستشوی خیابان ها استفاده شود که وجود ترکیبات مختلف در آن را نگران کننده می‌خوانند! قرار است این بنزین در موتور خودروها صرف تولید انرژی و نیروی محرکه شود؛ ترکیب بنزین معمولی مثل بسیاری دیگر از محصولات شیمیایی دارای ترکیبات سمی است ولی در احتراق کامل، ترکیبات آروماتیکی آن (مثل بنزن) کاملا می‌سوزند و تبدیل به دی اکسید کربن می‌شوند. در احتراق ناقص نیز به مونوکسید کربن تبدیل می‌شوند هرچند امکان دارد که مقدار جزیی از آن به صورت بخارات سمی در هوا منتشر شود ولی مقدار آن بسیار کم است.

   | 1390/2/4 - 23:03 |     25     1    
پاسخ: استاد عزیز
شما یا مزاح می فرمایید یا قصد دیگری دارید. عزیز من، حداکثر مجاز میزان اروماتیکها بر اساس استانداردهای جهانی در بنزین مشخص است. بر اساس کدام مدرک و ادله علمی میفرمایید آروماتیکها در حین عمل احتراق از بین می روند؟ مگر در کشورهای دیگر بنزین را تناول می کنند که استاندارد زیست محیطی حداکثر میزان آروماتیک برای آن گذاشته اند؟ لطفا اگر اطلاع ندارید کمی بیشتر مطالعه بفرمایید و یا از اهل فن و علم بپرسید، در غیر اینصورت اطلاعات غلط این روزها بسیار به مردم داده می شود، شما لطفا رنگ و بوی علمی به آن ندهید
با احترام

   | 1390/2/4 - 23:28 |     8     1    
پاسخ: استاد عزیز
این هم در ادامه متن با سند
لطفا ببینید
بیش از 85% از بنزن موجود در محیط از پمپ بنزینها و مصرف اتوموبیلها ناشی می گردد (کسی آنرا نمی خورد!!!). پس بالا رفتن بی حساب و کتاب بنزن و آروماتیکها در بنزین خطرناک است، حتی اگر مردم آنرا نخورند و فقط بعنوان بنزین استفاده شود.
منبع:
http://www.onlinelawyersource.com/benzene/gasoline-poisoning.html

Gasoline Benzene Poisoning

Gasoline benzene poisoning can result when high levels of benzene in gasoline air emissions cause adverse human health problems. Benzene is a colorless aromatic chemical found in several household products and throughout the environment. Benzene is a toxic carcinogen which has been known to cause coma, death and blood related cancer in exposed individuals. Gasoline benzene poisoning poses a threat to most people because eighty five percent of benzene air emissions come from gas stations and automobiles. The other fifteen percent comes from industrial emissions, putting workers in a variety of industries at risk for oil or gasoline benzene poisoning. Products that contain benzene include gasoline vapors, cigarettes, paint, plastic, resin, rubber, printing products, and more.



   | 1390/2/4 - 18:48 |     3     13     |
اگر بنزینهای تولیدی ما فاقد استانداردبودچراسایر کشورها ازما خرید می کنند
آنها که مبتلای به تحریم نیستندوازمنابع گوناگون می توانند بنزین وارد کنند.
درکشور آنها که کسی بیگانگان را تشویق به تحریم نمی کندواز اثرگذاری عمیق تحریم ناله سر نمی دهد.بطور کلی پدیده وارونگی هوا و درکنارش 11میلیون خودرو بنزینی یعنی مشکل آلودگی.یادتان هست در سال 85حدود 7.5میلیون ماشین داشتیم وروزانه 85 میلیون لیتر مصرف بنزین.همکاران گرامی الان 11میلیون ماشین داریم وکمتر از 60 میلیون لیترمصرف بنزین روزانه اگر روندادامه داشت الان مصرف 115میلیون لیتر بود با احتساب هر لیتر900تومان
(درجایگاه )سود حاصله اقتصادی را حساب کنیدونیز منافع اجتماعی حاصل از کاهش آلودگی.وار همه مهمتر خنثی سازی انقلاب سوخت کنگره امریکا.آنها دست برداشته اند برخی از این آقایان رها نمی کنند.باید از خود بپرسیم چرا وزیر اصلاحات برای افزایش مصرف بنزین فکر تولید و امکانات ذخیره سازی نیفتاد.چرا متوجه نشدکه بنزین با اضافه شدن سالانه حدودیک میلیون خودرو
کالای استراتژیک است.البته لازم است استاندارد تولید بنزین وخودرو ارتقا یابد.

   | 1390/2/7 - 21:58 |     5     0    
پاسخ: دوست عزیز کسی همه ی بنزینها ی تولید کشور رو فاقد استاندارد معرفی نکرده بلکه بنزینهای تولید پتروشیمیها رو گفتند ضمن اینکه بنزین تولید پالایشگاهها رو به کشورهای دیگر میفروشند و نه این بنزینهای آلوده ساز محیط زیست

   | 1390/2/5 - 00:29 |     15     1     |
یک مثل از بوعلی سینا می باشد که اگر یک حرف اشتباه را هزار بار تکرار کنید ،هزار ویک اشتباه می شود.آیا می دانید چقدر بنزین صادر شده است؟آیا بنزین صادر اتی ازنوع پالایشگاهی بوده یا پتروشیمی؟ آیا می دانید بنزین پیرولیز قبل از تحریم وبعد ازآن عمده مصرف کننده آن افغانستان و عراق بوده است.

|    | 1390/2/5 - 19:54 |     7     0     |
بالاخره با اینهمه توضیحات که ایشان ارائه داددند و متاسفانه بیشتر جنبه جناحی داشت تا فنی نفرمودند مقدار مجاز بنزن در بنزین معمولی و در بنزین تولیدی مجتمع های پتروشیمی چه میزان است؟یاد آوری میگردد بیشتر نگرانی در مورد وجود ماده سمی بنزن در بنزین تولیدی در مجتمع‌های پتروشیمی میباشد که ایشان با کلی گویی طفره رفتند

   | 1390/2/5 - 22:30 |     14     1     |
جناب پوینده غزیز .
تغییر در ساختار پدیده های علمی و صنعتی ،فاقد ویژگی و قابلیت توجیه پذیری بواسطه گفتارهای سیاسی و لفاظی میباشند . لذا بر اساس مقاله ای که ارائه داده اید.
پاسخ علمی........
مبایست تشریح گردد :
اصول کلی طراحی و کاربرد در هر مجتمع هیدروکربنی بر اساس محصول ویا محصولات خروجی آن تبیین میگردد.
Design philosophy of hydrocarbon plant
Operational philosophy of hydrocarbon plan
بعبارتی بر اساس گفته فوق ، اصول کلی در مجموعه طراحی ها ، بر اساس مجموعه محصولاتی که آن تاسیسات ارائه میدهند، تهیه میگردد و تجهیزات بکار گرفته نیز بر همین مبنا تهیه میشود.بدین لحاظ طراحی ها و تجهیزات بکارگرفته در مجتمع های پترو شیمی و پلایشگاه نفت و تولید بنزین و همچنین گاز، تفاوتهای فاحشی باهم دارند واین یک ساده –انگاری ویا سهل نگری بواسطه عدم آگاهی از تفاوتهای مجود بین فرایند های هر یک از تاسیاسات فوق الذکر است که بتوان اینگون استنباط و نتیجه گیری کرد که ظرف مدت کوتاه بتوان فرایند تولید یک محصول را تبدیل تولید محصولی دیگر در مجتمع ها کرد ..
این حتی را با برر سی نقشه های ّPFD- process flow diagram هریک از مجموعه ها فرایندی را میتوان لمس کرد شایان ذکر است که حتی توسعه و یا مدرنیزه کردن یک پالایشگاه با همان محصولات اولیه مستلزم بررسی و امکان سنجی دقیق میباشد و فارق از مدت چند ماه ای است که بدین تولید بنزین با ترکیب و فرملاسیون استاندارد انجام گردد مگر آنکه شعبده با زان به اصطلاح متخصص صرفا جهت دریافت پاداش کلان از مدیریتهای نا |آگاه و عوام گونه به دانش فنی فرایندهای متفاوت و گوناگون آنرا انجام دهند مانند شعبده بازی در کوچه و برزن.
در اینجا پروسیجرهای که صرفا جهت توسعه و مدرنیزه کردن یک مجموعه پالایشگاه های انجام گردد اشاره میشود .
Process reliability & services factor , including product quality & qualitys reliability modeling
Capacity & turndown
Design philosophy , including products s analysis & measurement philosophy
Contracting plan
Constructability plan
Materials & equipments management plan
Environmental & risk management (Hazop)
Safety & security management plan
……
……
…….
Environmental impacts Products quality & its



نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
  * قبل از ارسال نظر آنرا ویرایش کرده و قواعد نگارش را در آن رعایت کنید.
* لطفاً در مطالب خود اخلاق اسلامی و قوانین کشور را مد نظر داشته باشید.
* نمایش نظرات کاربران در خبرها به معنای تایید آنها توسط سایت نیست.

  کد امنیتی:
 
 
 
 

::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  جستجوی پیشرفته ::  نسخه تلکس
استفاده از مطالب نفت نیوز با ذکر منبع بلامانع است.
پشتیبانی توسط: خبرافزار